Ernesto Sábato to dla mnie najwybitniejszy obok Borgesa pisarz argentyński XX wieku. Ostatnia z jego trzech powieści, wznowiony właśnie "Abaddon - Anioł Zagłady" z 1974 r. (Znak, przeł. Helena Czajka), rozgrywa się w Buenos Aires początku lat 70., w szczycie dyktatury wojskowej. Z
''Abaddon - Anioł Zagłady'' Ernesto Sábato, przeł. Helena Czajka, Znak, KrakówWe wznowionej właśnie trzeciej i ostatniej powieści Sábato (1974) pojawia się postać maleńkiego doktora Gandulfo. Ten dziwak wykłada przerażającą, choć spójną teorię: Biblia jest słowem Diabła, światem
teatrem. Jest to zbitka dwóch słów: greckiego metanoia - oznaczającego przemianę i hebrajskiego Abaddon - biblijny anioł zagłady lub zatracenie - wyjaśnia. Wypowiedzi gości przeplatały skecze kabaretów Dżazgi i Węzeł. Główną częścią programu było przedstawienie "Mateyko", którym Abanoia w tym
załogantów. W następnym roku w konkursie zwyciężyło TSA. Za najbardziej punkową imprezę uchodzi festiwal z 1984, gdy na scenie spotkały się bezkompromisowe Dezerter, Siekiera, Moskwa, Prowokacja i Abaddon oraz prześmiewcze Piersi. Ale były przecież też jeszcze - ze względu na rodzaj muzyki, który dominował
